UWAGA : opócz poniższego opisu wiele ciekawych informacji na temat cech decydujących o przydatności różnych gatunków drewna jako opał, a także nieco uwag na temat suszenia i składowania drewna, oraz pewne porady dotyczące eksploatacji kominka znajdziesz pod zakładkami w kolumnie "Warto wiedzieć".

 GRAB


 

Drewno grabu nie posiada twardzieli, ma jednolitą strukturę zabarwioną na kolor szarobiały lub żółtawobiały. Jego słoje są słabo widoczne, o falistym przebiegu, ma też liczne i wyraźne promienie. Drewno to jest bardzo gęste i ciężkie (ponad 0.8 kg/dm3), poza tym to najtwardszy ze wszystkich naturalnie występujących w Polsce gatunków drzew. Świeże drewno grabu jest nietrwałe, nieopowiednio składowane łatwo ulega zaparzeniu i rozkładowi przez grzyby. W stanie wysuszonym jest ono średnio trwałe, poza tym jest sprężyste - co w połączeniu z bardzo wysoką twardością czyni grab bardzo trudno łupliwym.

Parametry eksploatacyjne : ze względu na swój ciężar i gęstość grab posiada najwyższą wartość opałową z opisanych tutaj gatunków, dobrze wysuszony może dostarczyć nam nawet ponad 2300 kWh z metra przestrzennego. Pomimo tak dużej gęstości grab cechuje stosunkowo szybkie przesychanie jak na drewna twarde, pod tym względem jest on lepszy od buka. Ponadto udział kory w drewnie grabu to tylko 7%, co sprawia że podczas spalania wydziela się bardzo mało dymu. Gatunek ten jest trudno zapalny, a sam proces spalania przebiega powoli, eliminując potrzebę częstego dokładania. Można zaobserwować że polano grabu bardziej się tli i żarzy niż daje płomień, wydzielając przy tym bardzo przyjemny zapach.

 BUK


 

Jest to gatunek drewna pozbawiony twardzieli, ma jasny białożółtawy kolor, często o odcieniu wpadającym w lekki róż lub czerwień. Posiada on średnio wyraźne słoje o nieco falistym przebiegu oraz liczne promienie drzewne. Drewno bukowe jest twarde i ciężkie (~0.75 kg/dm3), dosyć trwałe, odporne na ścieranie, ale podatne na złamanie. Jest ono wytrzymałe na działanie wody, jednak nieodpowiednio składowane w lecie szybko ulega zaparzeniu i rozkładowi przez grzyby. Gatunek ten jest mało elastyczny, wskutek czego bardzo łatwo pęka, a więc jest łatwo łupliwy.

Parametry eksploatacyjne : buk to idealne drewno do kominka, posiada bardzo wysoką kaloryczność, spala się powoli i równomiernie. Wydziela przy tym niewielką ilość dymu oraz pozostawia bardzo małą ilość popiołu. Drewno bukowe cechuje także jego stosunkowo dobra dostępność na rynku zbytu. Niestety jak wiele twardych gatunków także i buk potrzebuje dość dużo czasu do całkowitego wyschnięcia. Optymalny czas suszenia wynosi tutaj około 2 lat, a osiągnięta wtedy wartość opałowa wynosi 2200 kwh/mp.

 DĄB



Ten gatunek posiada szeroką twardziel, intensywnie zabarwioną na kolor od jasno do ciemnobrunatnego, oraz wąski i jasny, białożółtawy biel. Jego słoje są drobne oraz gęste, podzielone licznymi promieniami. Dąb to drewno twarde, ciężkie (0.7-0.8 kg/dm3) oraz wyjątkowo trwałe, jego twardziel jest jedną z najtrwalszych spośród wszystkich rodzimych europejskich drzew. Mimo tej cechy drewno dębowe jest bardzo dobrze łupliwe, wskutek obecności licznych, szerokich promieni drzewnych - które ułatwiają jego rozszczepienie.

Parametry eksploatacyjne : drewno dębu posiada jedną z najwyższych wartości kalorycznych, ale podczas spalania wymaga większej ilości tlenu niż buk. Ponadto ze wszystkich opisanych tu gatunków jest to drewno najbardziej smoliste, wskutek dużej zawartości różnych substancji dodatkowych, oraz musi schnąć najdłużej z nich. Spowodowane jest to wysoką zawartością taniny. Spalanie taniny wymaga wysokich temperatur, których osiągnięcie będzie możliwe dopiero gdy drewno zostało dobrze wysuszone. Optymalny czas suszenia to 2,5 - 3 lat, a osiągnięta po tym czasie wartość opałowa to 2100 kwh/mp.

 BRZOZA


 

Jest to gatunek beztwardzielowy, biały z żółtawym lub różowawym odcieniem, ze słabo widocznymi słojami oraz z wyraźnymi plamkami rdzeniowymi. Drewno brzozy jest średnio twarde i średnio ciężkie (~0.65 kg/dm3), niezbyt trwałe. Mimo takiej budowy jest jednak uważane za gatunek dosyć trudno łupliwy. 

Parametry eksploatacyjne: brzoza posiada nieco niższą kaloryczność niż trzy gatunki wymienione powyżej. Jednakże jest ona często wykorzystywane do palenia w kominku ponieważ wysuszona nie powoduje iskrzenia, pali się płomieniem o lekko niebieskawym odcieniu oraz wydziela przyjemny, charakterystyczny aromat. Ponadto ten gatunek cechuje łatwość spalania przy większej zawartości wilgoci, w porównaniu z drewnem buka czy też dębu. Dodatkowo kora brzosowa świetnie nadaje się na podpałkę. Optymalny czas suszenia to 1,5 roku, a osiągnięta wtedy wartość opałowa to 1900 kwh/mp.

 OLCHA


 

Beztwardzielowe drewno olszy czarnej (w obrocie handlowym potocznie nazywane olchą) jest żółtawobiałe, jednak w reakcji z powietrzem szybko przybiera bardzo charakterystyczny, jaskrawopomarańczowy kolor. Ten gatunek posiada słabo widoczne i delikatnie pofalowane słoje. Olcha to drewno miękkie i stosunkowo lekkie (~0.55 kg/dm3). Na wolnym powietrzu jest niezbyt trwałe, a składowane w korze łatwo ulega zaparzeniu i rozkładowi przez grzyby. Ponadto jest ono kruche i łatwo łupliwe. 

Parametry eksploatacyjne: w porówniu do wyżej opisanych gatunków drewno pozyskane z olszy czarnej posiada najniższą kaloryczność. Jego zaleta to niższa cena oraz to że ten gatunek łatwo daje się rozpalić, i nawet gdy nie jest dobrze wysuszony to później również pali się stosunkowo dobrze. Daje przy tym duży jasny płomień o lekkim czerwonym zabarwieniu, a z powodu małej zawartości kory wydziela niewielką ilość dymu. Optymalny czas suszenia dla tego gatunku wynosi 1,5 roku, a osiągnięta wtedy wartość opałowa osiąga 1500 kwh/mp.